شهادت چهارمین اختر تابناک امامت را به تمامی شیعیان جهان تسلیت می گوئیم

بعد ازپرپرشدنت ای گل زیبا چه کنم

من به داغ تو جوان رفته ز دنیا چه کنم

بهر هردر دوائیست ، مگرداغ جوان

من به دردی که بر اونیست ، مداواچه کنم

 این شعراز زبان مادرانیست که داغ جوان دیده اند.

داشتیم زندگی آرامی را می گذراندیم حتی به ذهنمان خطورنمی کرد

که این آرامش،آرامش قبل از طوفان است که یک دفعه همه چیززیر

ورو شد وبلاازآسمون رسیدانگارآتش بر همه عالم زدند،به یک باره

همه سیاه پوش شدیم.

سیاه پوش جوانی خوش قد و بالاجوانی،خوش قلب جوانی،همچوقرص

ماه،جوان بودنش بیشتر مارا سوزاند تازه اول راه زندگی بودوآرزوها

داشت برای اولین فرزندش.

او شاعرو مداح خوبی بود وصدایی گیرا داشت وهمیشه آرزوداشت که

پسرش را به هیئت ببردوپسرش سینه بزند. حالاکه یادگارش سه سال ونیمه

است ومی تواند با پدربه هیئت برود پدر نیست اینجاست که دلمان آتش

می گیرد که چگونه روزگارپشته پا به آرزوها می زند.

هرچند که یکی ازآرزوهایش شهادت بود.ما،ماندیم وصدایی دلنشینش                                          ما،ماندیم واین داغ بزرگ .دایی خوبم آخربا امام حسین محشور شدی.

امسال هم جایت خالیست.

                                              دل نوشته ای از مریم