يازهرا(س)

باز قلبم از مدينه ياد كرد  

در قريبي فاطمه فرياد كرد      

مرغ روحم پركشيد از آسمان

جانب آن مرقد بي سايبان

برد ما رو پشت ديوار بقي

پشت ديوار دل آزار بقي

پشت آن ديوار تنهايم گذاشت

خود پريد آن سومرا جايم گذاشت

ساعتي رفت و دوباره بازگشت

بازگشت بامنش دم سازگشت

گفتمش رفتي كجا اي بي وفا

خود كه رفتي كاش مي بردي مرا

گفت آنجا جايگاه جسم نيست

از بقي درك تو بيش از اسم نيست

ني كه جنت آن طرف بي عزت است

كعبه پيغمبر رانست آن طرف

جايگاه عاشقان است آن طرف

احتياج آن جاندار سايه بان

شخص بر خاك است ني بر آسمان

آن طرف تر سايه دارد عرش را

عرش مي بوسد مداوم فرش را

زين جهان آن سو جدايي مي كند

آن طرف زهرا خدايي مي كند.  

                    دفتر خاطرات شهید